Dennis Vrooland
Trainer
Toen ik een jaar of acht was, gaf mijn oma mij een verrekijker. Ze noemde het een verderkijker. ‘Hiermee kun je verder kijken, en de wereld telkens opnieuw zien. Zo blijf je nieuwsgierig.’ Die zin is blijven hangen. Niet als herinnering, maar als houding.
In mijn werk met mensen, teams en organisaties gaat het daar steeds over met een open blik kijken naar elkaar, ook als het spannend of ongemakkelijk wordt. Zien wat er is, zonder weg te kijken. Samen (ver)dragen wat zich laat zien, in het licht én in het donker.
Ik ben getrouwd met Daphne en we hebben vier kinderen: Indy, Ninte, Elvan en Florent. En Lola, onze labradoodle, een teddybeer met een heel veel krullen. Ze is een spiegel voor ons. Ze helpt mij vertragen op de momenten dat mijn hoofd vol zit, zonder woorden, zonder oordeel. Eigenlijk doet ze precies wat ik in mijn werk ook probeer te doen
Verder houd ik van buiten zijn in de natuur, vogels fotograferen, goede koffie, sushi, muziek en mooie kleding.
Ik ben een man van het hart die liefdevol spiegelt om met donker en licht voluit te leven
